سالهاست که در سکوت و خلوت شب به جبهه ها می نگرم

و به جدايی بين خود و خاکريزها می انديشم

و در اندوه ياران و مردان خاکی پوش با دلتنگی خود مويه سرايی می نمايم

هر بار دلم را روانه کمين ها در قلب دشمن « قلاويزان» و سنگرهاي متروک شده «چنگوله» مي کنم.

همان جايی که نقطه رهايی و وصل به خدا بود.

همان جايی که بهترين ماوا و گذرگاه مردانی مردی بود که

هنوز خاک پايشان طوطيای چشم مان و رد گامهايشان يادآورحضورسبزشان درميدان خون و شهادت است.

مردان خاکی ، خاکريزنشينی که ذکردعا و زمزمه های نيمه شبشان در سنگر های به ظاهر تاريک و در معنا نورانی جبهه ها عرش را به تسبيح وا مي داشتند

و با پشت پا زدن به آمال و آرزوهای دنيوی لحظات شيرين شهادت را تجسم و به انتظار می نشستند

و همچون پرستوي مهاجر تا فراسوی رازها پرواز می نمودند.

و با عبور از لابه لای ابرها و کهکشانها خود را به ستاره پرفروغ می رساندند

و برای هميشه آشيانه خود را ترک و با اين ديار غربت خداحافظی می نمودند.

و با شمع وجود خود روشنايی بخش ره گم شده ما در پيچ و خم های روزمره زندگی شدند 

 


صفحه اصلي | آرشيو | لينکستان | تماس با ما
»
نزار القطری

»
عقیله بنی هاشم

»
دل ما مقیم عرش خداست

[آرشیو پادکست]


حاج حمید
ساحل دل
کتابخانه مجازی فاطمیه
روضه
سایت ختم قرآن مجید
سایت ختم صلوات
سایت جامع فرهنگی شهید آوینی
امتـداد
سبکبـالان
ترسیم گران
مردان خدا
جهت اطلاع از به روز شدن وبلاگ ايميل خود را وارد نماييد .

عضويت لغو عضويت
بازدید امروز:54
بازدید دیروز: 46
بازدید از ابتدا:101511
افراد آنلاین : 1نفر
تعداد مطالب : 183
تعداد نظرات : 5659