به بهانه فرا رسیدن هفته دفـاع مقدس
دوباره يك غروب دلگير به سراغم مىآيد و دستبر زخمهاى تنهايىام مىگذارد و مرا در بىكران خاطراتم مبهوت مىگرداند.
غروب كه مىشود ياد بچهها سراغ چشمهاى بارانى مرا مىگيرد و آن وقت است كه باران خاطرات را بر پهناى صورتم احساس مىكنم ...
مىخواهم واگويه غمهاى نهفته در وجودم باشم درد بى شما بودن به حنجرهام چنگ انداخته است. دنيا چشمهايم را بسته است و امشب بار ديگر اذن دخول به خلوت خدايىتان آرزوى من است.
يادش بخير خلوتهاى خوبى كه با شما و خدا داشتيم از نردبان كميل و توسل بالا مىرفتيم و در شرجى يك ندبه عاشقانه سرمست مىشديم. آنقدر تكرار «يا وجيها عندالله» شيرين بود كه وقتى به نام مهدى مىرسيديم مىخواستيم تا صبح در اين تكرار زيبا باقى بمانيم.
آه ارتفاعات مهران! قله قلاويزان! كربلاى يك! كجاييد كه دلتنگىام را مرحم باشيد. كربلاى يك، عاشورايى بود كه در ارتفاعات بلند مهران تكرار شد. آن وقتها كه به روضه اباعبدالله مىرفتيم آنچه چشمه اشكمان را مىجوشاند عطش بود، عطشى كه آنقدر بر لبان امام عشق حسين بن على زيبا نشسته بود كه خيزران كفر تاب ديدن آن را نداشت و دستان پليد فرزندى از فرزندان سقيفه در صدد محو آن برآمده بود. كربلاى يك پيكار عاشقانه، و تجلى معاشقه خون و دل بود.
چقدر به خودم مىبالم كه جوانىام را با شهداى سر به دار سپرى كردم، چقدر خوشحالم ... اما چشمانم مرا چه افسوس است افسوس از نرفتن، ماندن و دنيايى شدن. امروز وقتى به گلزار شهدا مىآيم تا در خنكاى عطر ياد شما روح و جان تازه كنم به اندازه تمام قبرهاى آسمانى شما آه از نهادم برمىخيزد. من سالها با شما بودم اما نفهميدم كه چگونه و از كدام راه مىتوان به خورشيد رسيد شما هر شب در قنوتهايتان راه زمين و آسمان مىپيموديد اما من در اولين گامها با بىلياقتى تمام مىماندم. سالها با شما بودم اما نفهميدم كه شبنمهاى لطيف از كدام سو بر انگشتان مناجات شما سبز مىشود نفهميدم ... نفهميدم ...
مىخواهم بار ديگر سر بر شانههاى استوارتان بگذارم و هاى هاى گريه كنم مگر من همراه شما خودم را به شط نزدم در والفجر 8 مگر زخمهايم و تركشهايى كه در بدن دارم با درياچه نمك بيگانه است؟ ... چرا ! چرا اينگونه در حسرت عروج مىسوزم.
شهدا مىدانيد كه چه به حالم مىگذرد رديف عكسهاى شما و خندههاى عاشقانهتان آتش به جانم مىزند. تشنهام تشنه يك جرعه از نگاههاى شما. تشنه يك سبو اشك از همان اشكهايى كه وقت رفتن آنها را به شانههايم سپرديد.
آى شهدا اين دردها را به شما بايد گفت; آزادى مفهومى وارونه پيدا كرده است. غريبتر از كلام امام در شهرها پيدا نمىشود، ولىعصر (عج) هم در جمكران تنهاست. حضرت معصومه (س) چشم به درگاه آستانش دوخته تا شايد يك جفت چشم مثل چشمهاى آسمانى شما به او سلام كنند. آنقدر مطبوعات و حرفها و نوشتهها بوى گنداب مىدهد كه نمىتوان ديگر در اين فضا تنفس كرد لااقل براى امثال من كه عطر خاكريز هنوز در مشامم تازه استبوى ادكلنهاى كذايى و زرق و برق مطبوعات و تشريفات حرفهايى كه فقط موبايل مىتواند بشوند، ملال آور است.
دوست دارم تمام عمرم را در گلزار شهدا باشم. اما نه من حنجرهام از بوى خون و خدا لبريز است چون با شما مردان آفتابى همسفر بودهام فرياد خواهم زد قلم بدستخواهم گرفت تا حماسه شما را بسرايم آنقدر عطر ياد شما را در حوالى چشمهايم مىپراكنم كه ديگر جديدترين ادكلنهاى خارجى ياراى رقابت با آنها را نداشته باشند من اگرچه سراچه افسوسم اما تا نفس دارم نام شما را فرياد خواهم كرد و با قلمى كه مثل دلم شكسته است برايتان خواهم نوشت
باسلام تو مسجد کنار محراب نظرمو میگم حاج سید
سلام بزرگوار [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل] > [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل] پیروز باشید و پایدار التماس دعا [بدرود]
با سلام و عرض ادب اگر دیر برای عرض ادب خدمت میرسم مرا ببخشید بیمارو گرفتارم بسم رب الشهداء والصديقين شهدا را به خاک نسپاريم ، به ياد بسپاريم هفته دفاع مقدس يادآور هشت سال حماسه و ايثار دلاورمردان عرصه جهاد و شهادت ، مردان مَرد ، شهيدان والامقامي چون همّت ، باکري ، زينُ الدّين ، چمران ، بروجردي ، متوسّليان ، باقري ، جهان آرا ، بصير ، ... ايثار جانبازان گرانقدر و حرّيّت آزادگان سرافراز ، برفرماندهي کل قوا ، رهبر فرزانه انقلاب حضرت آيت الله خامنه اي و همه رزمندگان به جا مانده از قافله ايثار و شهادت گرامي باد. دست زهرای مظلوم یارو یاورتان
سلام حاجی... خوشا به سعادتتان که در کنارشان بوده اید و از آنهایید..... ما چه بگوییم؟؟؟؟؟
خوش تر از ايان عشق، ايام نيست..... اي مرغ سحر عشق ز پروانه بياموز كان سوخته را جان شد و آواز نيامد ...........
بسم الله سلام دلاور خسته نباشید. امروز که یک ایمیل ساختگی و حتاکی به رهبرم از زبان یک فرمانده جنگ به اصطلاح دیدم دلم برای غربت خودمان بیشتر سوخت حاجی دلم میخواد برم توی رملهای فکه شروع کنم به داد زدن و دویدن آنقدر بدوم تا شاید فرجی شه! از اطاعت و عبادت چه میدانم.
من اگرچه سراچه افسوسم اما تا نفس دارم نام شما را فرياد خواهم كرد و با قلمى كه مثل دلم شكسته است برايتان خواهم نوشت... سلام. باز خوش به حالتون که می تونید و قدرتش رو دارید که براشون و ازشون بنویسید. و من که با همه ی افسوسم توان گفتن و نوشتن رو ندارم ....
هو.... یادشان زمزمه ی نیمه شب مستان باد تا نگویند که از یاد فراموشانند......
سلام بذار حرفات با جملات کلیشه ا ی خوب بود عالی بود .... خراب نشه اما...
سلام دوست عزیز عیدتون مبارک. طاعات و عباداتتون قبول ما هر چی داریم از شهداست خوش به سعادت همراهانشون خوش به سعادت شهدا موفق باشید یا علی